Met mijn dode stofzuiger naar het Repair Café

Het moet een week of drie geleden zijn dat mijn stofzuiger plots de geest gaf. Zonder enige aanleiding kreeg ik geen respons meer. Het ding was net buiten garantie en had geen uitwendige schade. “Ge hebt hem toch niet laten vallen eh, of er ‘per ongeluk’ tegen geschopt?”, probeert mijn lief. In eerste instantie ging ik ervan uit dat mijn stofzuiger in overdrive was gegaan, maar toen ik enkele uren later een nieuwe poging waagde werd pijnlijk duidelijk dat mijn geliefkoosd kuisattribuut niet meer marcheerde. Hij gaf geen kick. Dood. Na drie weken vegen en dweilen, vond ik het welletjes.

Repair Café

Dinsdag trok ik met mijn kapotte stofzuiger naar een Repair Café in de buurt. Voor wie het initiatief niet kent: een Repair Café is een georganiseerde bijeenkomst waar deskundigen je geheel vrijwillig helpen om kapotte apparaten, fietsen, speelgoed of kleding te herstellen. M.a.w. je neemt je te herstellen apparaat mee en een hersteller die aanwezig is neemt uitgebreid de tijd om samen met jou het toestel te fixen. In Gent is er ongeveer 3x per maand een Repair Café, meestal in samenwerking met buurtwerking of wijkorganisatie. (agenda voor Repair Café’s in België of Nederland vind je hier).

Maargoed, ik ging met mijn stofzuiger naar zo’n Repair Café. Ik had weinig hoop op een goede afloop, maar had niets te verliezen. “Wie niet waagt, niet wint”, heeft mijn moeder me altijd geleerd. Terwijl ik geduldig mijn beurt afwachtte, verlieten verschillende personen het lokaal met een brede glimlach. “Fixed!” roepen ze bij het buitengaan. Een hoofdtelefoon, naaimachine en stereo installatie. Het werd allemaal met de nodige deskundigheid hersteld.

Mijn beurt

En toen was ikzelf aan de beurt. Ik nam plaats rechtover Paul, een oudere man die er duidelijk plezier in had. Hij deed me een beetje denken aan mijn grootvader, maar dat terzijde. Mijn stofzuiger mocht plaatsnemen op de ‘onderzoeks’tafel, waarna ik in’t kort vertelde waar het misliep. Heel simpel: Eerst deed hij het. En toen plots niet meer. Zonder aanleiding.

Paul vees het ding volledig uit elkaar en controleerde met behulp van zijn meetapparatuur of er stroom door de kabel liep. Om een lang verhaal kort te maken, het bleek niet zo simpel om de fout te vinden, maar Paul bleef nauwkeurig en geduldig verder zoeken. Ik keek stond erbij en keek (aandachtig) mee.

Het zat ‘m ergens in de kabel. Niet op de stekker, maar binnen in de motor. Ik zal jullie de details besparen maar een uur nadat ik plaatsnam bij Paul werkte mijn stofzuiger opnieuw. Als nieuw. Ik slaakte een kreet van vreugde toen ik het vertrouwde laweit van mijn stofzuiger door de ruimte hoorde weergalmen. YES YES YES!

Wat een bewondering voor de herstellers. Die geheel vrijwillig de tijd nemen om uw toestel gratis te hestellen. Want het zou zonde zijn om mijn (dure!) stofzuiger zomaar naar het containerpark te brengen, om vervolgens veel geld te hangen aan een nieuwe.

mijn ervaring met stofzuiger bij repair café Gent


Like what you read?
Volg me 
Facebook

Like what you see?
Volg me op Instagram


2 Comments

  1. Ik ga ook altijd op zoek naar het probleem of ik het kan laten maken of niet. Zo handig dat er nog vrijwilligers zijn die toch de moeite vinden om je te helpen. :)

Laat een reactie achter bij Nicole Orriëns Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *