Nee dankjewel, geen trouw(feest) voor mij.

2012

Op mijn 26ste verjaardag deelde ik op deze blog een artikel met 26 random facts about me. Weinig interessants overigens, gewoon.. leuk om weten, tussendoor. Er was één fact in mijn lijstje dat voor velen een verrassing was. Nummer 25 op precies te zijn: het feit dat ik niet wil trouwen. Verschillende mensen spraken me hierover aan. Want trouwen.. dat is toch het mooiste wat er is? En waarom twijfel je om te trouwen als je meer dan 10 jaar een koppel vormt met de liefde van je leven?

Laat me dat feitje even uitklaren, want ik heb an sich geen probleem met het trouwen op zich. Papiertje tekenen, lekker gaan eten en voortaan als getrouwd stel door het leven gaan. Intiem, met zijn tweeën, hoogstens wat dichte familie en vrienden erbij.  Zo’n 20 genodigden, pur-fect!

Ik heb wel een probleem met de hele cirque die ermee gepaard gaat. Meer bepaald het trouwfeest. Als in: zot feest op een zotte locatie met zot veel volk en zot veel drank, maar vooral ook zot veel voorbereiding, zot veel stress en zot veel geld. Voor één dag.

Niet dat mijn liefde voor Matthijs dat allemaal niet waard is, maar ik heb het er niet voor over. Kort door de bocht: ik heb geen goesting om mijn jaarloon aan één dag te hangen. Een dag waarvan ik nu al weet dat’k me niet ga amuseren.

Natuurlijk, je beslist zelf hoe je de dag invult en met wie je hem doorbrengt. Al komen er ook een heleboel sociale verplichtingen bij kijken. Zo word je o.a. lichtelijk verplicht om die ene groottante uit te nodigen. Al was het maar voor de receptie. Uiteindelijk sta je de hele dag handjes te schudden. Wanneer rond middernacht het dessert geserveerd word, voel je de vermoeidheid toe slaan. Wanneer je je op dat moment realiseert dat het feest eigenlijk nog moet beginnen, grijp je uit pure wanhoop naar den drank om vervolgens jezelf te verliezen op de dansvloer. Het feit dat je de voorbije nacht (door stress, weliswaar) amper geslapen hebt, zorgt ervoor dat de alcohol al snel naar het hoofd stijgt. Om 4u in de ochtend verlang je zo hard naar je bed, maar die ene zatte nonkel en de collega’s van je kersverse echtgenoot maken geen aanstalten om te vertrekken. Daar zit je dan, je kleed is ondertussen volledig besmeurt en ruikt naar een cocktail van bier en sigaretten. Zonde voor een kledingstuk dat bijna € 3000 kostte, maar hé ik ben getrouwd! Oké toegegeven, het is een beetje uitvergroot, maar dit is hoe ik het zie. Om dan nog maar te zwijgen van de factuur die later in je mailbox verschijnt. Top!

Maar goed, het hoeft niet zo te zijn. Dus ik wil even verduidelijken. We zijn ondertussen 4 jaar verloofd en ooit trouwen we. Matthijs & ik. En dan doen we dat intiem en op onze manier. Misschien wel in’t geheim. Zonder hoge verwachtingen, maar wel mooi opgekleed en vooral dolverliefd.

M.a.w. wel een trouw, maar geen feest voor mij. Hoe sta jij t.o.v. trouwen en hetgeen erbij komt kijken? Ik ben benieuwd!

2009a


Like what you read?
Volg me Facebook

Like what you see? 
Volg me op Instagram

Load More
Something is wrong. Response takes too long or there is JS error. Press Ctrl+Shift+J or Cmd+Shift+J on a Mac.

9 Comments

  1. Ik ben inmiddels 4 jaar samen met mijn vriend en ik zou in de toekomst graag willen trouwen. Alleen moet ik nog goed nadenken over dat feest. Ik zou het wel super graag willen maar het kost echt een fortuin.

  2. Wij hebben wel een feest gegeven, waar alle mensen bij waren die ik er bij wilde hebben.
    We hebben het budget binnen de perken gehouden, maar hebben wel een fatsoenlijke huwelijksreis gedaan.
    Ik heb genoten van de dag en zou het in een wip opnieuw doen.
    Sommigen gaan er gewoon echt over. En dat is, zoals jij zegt, niet nodig.
    Dat bepaalt heus niet of je al dan niet trouw zal blijven, hoe groot je feest is! 😉
    Doen waar je jezelf goed bij voelt!

  3. Ik kan je hier helemaal in volgen meid. Ik ben dit jaar 10 jaar getrouwd, het was mooi en het was zoals we het wilden maar toch zou ik het nu helemaal anders doen. Ik geniet veel meer van die weekendjes met ons 2-tjes of een etentje gewoon us-time.

  4. Ik dacht er helemaal hetzelfde over, maar nu, 7 jaar en 2 kinderen denken de er helemaal anders over. 7/7/17 gaan de trouwen en wat initieel een kleinschalig etentje ging worden is uitgegroeid tot een decadent trouwfeest. En I love it!!!
    Dus het kan no veranderen!

  5. My God, ik hoor mezelf hier gewoon praten 😉 Al dat gedoe rond die big ass trouwfeesten, ik begrijp het gewoon niet. Bij sommigen heb ik echt de indruk dat ze meer bezig zijn met het trouwfeest ipv met het huwelijk zelf. Snap je? 😉
    Wij zijn heel kleinschalig getrouwd: jurkje van tijdens onze eerste date aan, mijn man is militair en deed traditie-getrouw zijn pak van het leger aan (goedkoper kan haast niet 😀 ), alleen de kinderen zaten in het nieuw… en we trokken na het stadhuis gewoon met onze ouders, getuigen en onze kindjes naar het restaurant. Heel eenvoudig, maar we hebben er wel ten volle van kunnen genieten, samen met onze kindjes. Dat was voor ons het allerbelangrijkste 😉
    Want uiteindelijk draait het vooral om het leven dat je samen hebt NA dat trouwgedoe ipv het trouwgedoe op zichzelf, niet? 😉

  6. 2 jaar geleden zijn we ook heel kleinschalig getrouwd. Gewoon een leuk kleedje gekocht (geen trouwkleed) en daarna lekker gaan eten met enkel de dichtste familie (ongeveer 15 man). We zijn ook niet van de grote feesten en we kijken zo terug op een gezellige en mooie dag. Enkele maanden later zijn we ook nog eens met vrienden gaan eten en voor ons was het perfect zo. Trouwen vind ik iets heel persoonlijk dat je moet aankleden zoals jij het wil, het is tenslotte jullie dag en jullie herinneringen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *