Waarom mijn kinderen niet gedoopt zijn

Vroeger werden bijna alle kinderen gedoopt. De ouders waren gedoopt, de grootouders waren gedoopt, dus logischerwijs moest het kind deel uitmaken van de eeuwen oude traditie door ook zelf gedoopt te worden. Mensen stelden zich geen vragen bij het “waarom”.

Deze circle of life werd reeds doorbroken door mijn ouders. Zij hebben mij namelijk niet gedoopt. De reden was heel simpel. Het doopsel was voor hen nogal een hypocriete bedoening. Waarom zouden zij hun kind dopen terwijl ze zelf niet geloven en zelf amper voet zetten in de kerk?

Ik kan hen helemaal volgen in deze gedachtengang. Ik vraag me persoonlijk af waarom ouders -die zelf zelden de kerk bezoeken- hun kind laten dopen. Is het een formaliteit? Omwille van de (groot)ouders? Gaat het om het ritueel? Het is me een raadsel. We leven tenslotte in 2015 en het verbaast me dat nog zoveel ouders hun kinderen zouden dopen om hun (groot)ouders te plezieren of om de traditie verder te zetten.

Vaak hoor je dat het slechts “een kletske water over het hoofd “ is. Meer niet. Door dit kletske water hoort het kind bij de bende en kan het later meedoen met de communie en het vormsel. Nu, als is dit de achterliggende reden is om je kind wel of niet te laten dopen… dan moet ik je teleurstellen, want je kind zal niet meer of minder bij de bende horen met of zonder die communie. En dan nog, het lijkt me geen consequente handeling en eerder onrespectvol tegenover de personen die wél geloven.

Er worden tijdens de plechtigheid namelijk dingen beloofd waarvan iedereen weet dat het niet zo zal zijn. “Zullen we beloven dit kind op te voeden in de geest van Jezus Christus in verbondenheid met de geloofsgemeenschap en de hele kerkgemeenschap?” En de ouders, aflezend van een blaadje papier: “Ja, dat beloven wij.” Om dan geen voet meer in de kerk te zetten tot bij de volgende begrafenis/trouw. Leugenaars eerste klas.

Daarom moeten ouders die hun kinderen in Brugge willen laten dopen sinds 2011 doopcatechese volgen. Dit omdat het bisdom Brugge af wil van de ouders die het doopsel als een vrijblijvend familiefeestje zien met een korte plechtigheid in de kerk met daarna een uitgebreide feesttafel. (zie artikel)

Als je twijfelt en toch de juiste keuze wilt maken, dan laat je het kind zelf kiezen wanneer zij een geïnformeerde beslissing kunnen maken.

Zijn jouw kinderen gedoopt? Of zou je ze laten dopen? Waarom wel/niet ?

8 Comments

  1. Ja, onze kinderen zijn gedoopt. In dezelfde kerk als waar we getrouwd zijn. Hebben we ook heel bewust voor gekozen, dus niet voor het feestje of de traditie. Ook hier 1 avond doopcatechese en ik probeer ze incidenteel mee te nemen naar de kerk. Thuis lezen we regelmatig voor uit de bijbel, vooral onze dochter vind dit mooie boeken.

    • Voila, zo hoort het ook.
      Een achterliggende gedachte, een motivatie.

      Want voor alle duidelijkheid, ik heb niets tégen het dopen of het Christendom, maar ik heb het moeilijk met personen die hun kinderen dopen als baby, en verder geen aandacht schenken aan het geloof. Ik vind dit heel onduidelijk tov het kind, en helemaal niet conqesuent van de ouders.

      Hiermee geef je de boodschap: “een belofte … tgohja”

      • Helemaal mee eens hoor, het kwam ook niet aanvallend op mij over. Het belangrijkste is dat je bewust een keuze maakt, wat die ook is en je respect hebt voor mensen die een andere keuze maken.

  2. Ik volg je helemaal hoor, wij dopen ook niet. We zijn evangelisch christen en daar worden kindjes wel opgedragen, zoals dat noemt. Beetje het zelfde idee maar niet met water, gewoon een gebed ☺
    Wij gaan trouwens elke week naar de kerk (in Wondelgem! Vierweegsestraat!) en onze nieuwe spruit zal binnen een aantal weken/maanden ook opgedragen worden daar hihi.

  3. Hier net hetzelfde gedacht als jij en kinderen zijn dus niet gedoopt. Ik merk wel dat dat nog altijd een uitzondering is hier in de buurt en hoop dat ze zich niet zullen uitgesloten worden in de communieperiode op hun schooltje…

  4. Mijn dochter is gedoopt omdat ik dat zelf wou. Ik beleef geloof op mijn eigen manier, en ga zelden naar de kerk terwijl ik over de kerk woon. Is ook niet simpel alleen met een baby. En ook dat is heel controversieel, maar de priester maakte er geen punt van. Hij was net diep bedroefd dat er nog zo’n mannen rondlopen. Anyway, ik vind dit ieders eigen keuze, voor mij was het iets belangrijks, iets dat ik graag aan mijn kind wil meegeven. Wat ze er later mee doet is haar keuze, maar nu heb ik de keuze gemaakt vanuit mijn gevoel. En buiten meter/peter, mijn ouders en broers was er niemand bij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.